
Vorder 4 keer meer terugboekingen terug en voorkom tot 90% van de inkomende terugboekingen, dankzij AI en een wereldwijd netwerk van 15.000 handelaren.
Biometrische betalingen zorgen niet alleen voor meer veiligheid en een lager risico op fraude, maar verbeteren ook de gebruikerservaring. Lees dit artikel voor meer informatie.
Klanten willen dat alles soepel verloopt. Het liefst zouden ze rustig door een webwinkel bladeren om het perfecte product of de perfecte producten te vinden en vervolgens zonder gedoe af te rekenen. Vergeten wachtwoorden, ingewikkelde formulieren en zorgen over de veiligheid kunnen dit echter bemoeilijken.
Deze hindernissen tijdens het aankoopproces zorgen niet alleen voor frustratie bij klanten; ze leiden ook tot verlaten winkelwagentjes en gemiste omzet. Maar wat als er een manier was om het aankoopproces soepel te laten verlopen en tegelijkertijd de veiligheid te waarborgen?
Daar komen biometrische betalingen om de hoek kijken, en steeds meer bedrijven integreren deze in hun systemen. In dit artikel wordt onderzocht welke rol deze oplossingen spelen bij naadloze en veilige betalingen. Maar eerst volgt hier een overzicht.
Biometrische betalingen zijn een authenticatiemethode waarbij gebruik wordt gemaakt van unieke fysieke kenmerken om de persoon te identificeren die een transactie uitvoert. Deze kenmerken kunnen bestaan uit de stem, gelaatstrekken of zelfs irispatronen.
Stel dat een klant die door een webwinkel bladert het e-boek ‘Introduction to Apache Hive’ vindt waarin hij geïnteresseerd is. Hij voegt het toe aan zijn winkelmandje en gaat naar de kassa. En dan wordt het pas echt interessant. In plaats van te zoeken naar een wachtwoord of creditcardgegevens, gebruikt hij de vingerafdrukscanner op zijn telefoon of kijkt hij even naar zijn webcam.
Zoals je ziet, hoef je op die manier niet bij elke transactie opnieuw je betaalgegevens in te voeren. Aangezien elke gebruiker unieke kenmerken heeft, is het handiger en veiliger om hun identiteit op die manier te verifiëren.
Er bestaan verschillende authenticatiemethoden om de identiteit van gebruikers te verifiëren op basis van hun unieke kenmerken. Laten we ze eens een voor een bekijken:
Vingerafdrukherkenning is de meest gebruikte biometrische betaalmethode, omdat deze gebruiksvriendelijk en betrouwbaar is. Iedereen heeft een uniek patroon van ribbels en dalen op de vingertoppen. Door deze patronen te scannen en te vergelijken met een bestaande database, kan de persoon worden geïdentificeerd.
Voorbeelden hiervan zijn bankapps, fintech-oplossingen en digitale portemonnees zoals Apple Pay.
Deze authenticatiemethode, die een stap verder gaat dan vingerafdrukken, wint snel aan populariteit dankzij bedrijven als Amazon. Bij vingerafdrukken ligt de focus uitsluitend op de vingertop. Bij handpalmerkeniging daarentegen wordt gebruikgemaakt van de unieke kenmerken van de gehele handpalm, zoals plooien, ribbels en zelfs het onderliggende aderstelsel.

De gebruiker houdt zijn of haar handpalm boven een lezer, die een afbeelding van de handpalm en de unieke kenmerken ervan vastlegt, waarna de betaling wordt goedgekeurd (of geweigerd).
De iris – het gekleurde deel van het oog – vertoont ingewikkelde patronen die net zo uniek zijn als een vingerafdruk. Het gaat hierbij om groeven, crypten en vlekjes, die gedurende het hele leven van een persoon onveranderd blijven.
Gespecialiseerde camera’s maken gebruik van nabij-infraroodlicht om hoge-resolutiebeelden van de iris vast te leggen, waarbij de nadruk ligt op die patronen. Het beeld wordt een digitaal sjabloon dat voor authenticatiedoeleinden wordt gebruikt.
Tegenwoordig worden irisherkenningstoepassingen onder meer gebruikt bij geldautomaten en bankapps.

Eén blik op het scherm is genoeg. Gezichtsherkenning is een handige authenticatiemethode die gebruikmaakt van geavanceerde algoritmen, zoals Random Forest, om de unieke gelaatstrekken van een persoon te vergelijken met een database met opgeslagen sjablonen.
Mobiele betaaloplossingen zoals Apple Pay en Google Pay maken gebruik van deze methode, en winkeliers passen deze toe in hun kassasystemen.
Gezichtsherkenning bestond al vóór de iPhone X, maar dankzij de integratie van Face ID in de smartphone door Apple werd deze technologie pas echt mainstream.
In plaats van een afbeelding creëert spraakherkenning een unieke stemafdruk op basis van kenmerken zoals toonhoogte, klankkleur, spreekritme en zelfs uitspraak. Met een eenvoudig spraakcommando kunnen gebruikers onder andere betalingen uitvoeren en informatie opvragen.
Spraakherkenning wint aan populariteit naarmate slimme technologie steeds vaker wordt gebruikt. Zo bieden verschillende banken hun klanten de mogelijkheid om hun rekeningen te beheren via apparaten die met Alexa werken.

Vingerafdrukken, gezichten en stemmen zijn allemaal fysieke kenmerken van biometrische betalingen. Maar hoe zit het met iemands gedrag? Deze methode slaat een andere weg in en analyseert patronen in het gedrag van de gebruiker, zoals muis- en toetsaanslagen, het gebruik van het touchscreen en de manier waarop het apparaat wordt gehanteerd.
Het klinkt misschien ongebruikelijk, maar gedragsbiometrie kan verrassend praktisch zijn en helpt financiële instellingen en bedrijven om frauduleuze transacties te voorkomen nog voordat ze plaatsvinden. Dat gezegd hebbende, is het nog een opkomende technologie die doorgaans wordt gecombineerd met andere biometrische methoden.
Bij biometrische betalingen wordt een reeks stappen doorlopen om de identiteit van gebruikers te verifiëren aan de hand van hun unieke kenmerken. Laten we het proces even kort bekijken.
1. Inschrijving
De biometrische gegevens van de gebruiker (vingerafdrukken, handpalmen, gelaatstrekken, enz.) worden geregistreerd. Deze gegevens worden veilig opgeslagen in een database en dienen als referentie voor toekomstige authenticaties.
2. Authenticatie
De gebruiker is klaar om een transactie of betaling af te ronden, dus wordt hem gevraagd zijn biometrische gegevens in te voeren zodat deze kunnen worden geverifieerd.
3. Toestemming (of niet)
Het verificatieproces laat zien dat de vastgelegde gegevens nauw aansluiten bij het opgeslagen sjabloon, waarna het systeem de betaling goedkeurt. Als er echter een afwijking is, markeert het systeem de betaling als verdacht of weigert het deze.
Juniper Research verwacht dat de totale transactiewaarde van biometrische betalingen in 2028 1,2 biljoen dollar zal bedragen, een stijging van 113,6% ten opzichte van 2024. Dat is een duidelijk teken dat deze betaalmethode zowel bij bedrijven als bij klanten in de smaak valt.
Wat zijn de factoren die deze snelle groei stimuleren?
Welke methode er ook wordt gebruikt, biometrische betalingen zijn gebaseerd op kenmerken die voor elke persoon uniek zijn. Daardoor zijn ze aanzienlijk moeilijker te stelen of te kopiëren dan traditionele methoden zoals wachtwoorden of pincodes.
Bovendien voorkomen mechanismen zoals levendheidsdetectie spoofing-aanvallen die erop gericht zijn biometrische authenticatiesystemen te omzeilen.

Gebruikers hoeven zich geen zorgen meer te maken over ingewikkelde wachtwoorden of een zoekgeraakte kaart. Dankzij biometrische betalingen kan een identiteit met een simpele vingerafdrukscan of een spraakopdracht worden geverifieerd en is een aankoop binnen enkele seconden afgerond. Aangezien traditionele methoden minuten in beslag kunnen nemen, levert dit een aanzienlijke tijdwinst op.
Een gestroomlijnd afrekenproces zorgt voor een vlottere en aangenamere winkelervaring. Dit leidt ook tot tevredenere klanten, en daar heeft iedereen baat bij.
Bij biometrische betalingen staan snelheid en gemak misschien voorop, maar dat betekent niet dat er concessies worden gedaan aan de nauwkeurigheid.
In 2023 had Amazon One, het betalingssysteem op basis van handpalmafdrukken van de retailgigant, al miljoenen transacties verwerkt waarbij honderdduizenden geregistreerde gebruikers betrokken waren. Het is ongelooflijk, maar er was geen enkel vals-positief resultaat.
Hoe complexer een wachtwoord is, hoe moeilijker het voor kwaadwillenden is om het te achterhalen. Maar het onthouden van de plaatsing van hoofdletters en dergelijke is een uitdaging voor mensen met geheugenproblemen. PIN-toetsenborden zijn net zo lastig voor mensen met een visuele beperking.
Biometrische betaaloplossingen kunnen deze beperkingen voor de meeste mensen in deze categorie omzeilen. Ze hoeven alleen hun unieke fysieke of gedragsmatige kenmerken te tonen om hun betalingen te voltooien. Dankzij multimodale authenticatie, waarbij meerdere biometrische authenticatiemethoden worden gebruikt, kunnen zelfs mensen met een lichamelijke beperking hiervan gebruikmaken.
Achter de schermen levert dit bedrijven een kosten-batenvoordeel op. Ze besteden minder tijd en middelen aan het onderzoeken van fraudegevallen, het afhandelen van terugboekingen en het oplossen van geschillen met klanten. En omdat er bij elke stap nauwelijks menselijke tussenkomst nodig is, zorgen geautomatiseerde authenticatieprocessen voor een snelle verwerking van transacties.
Dit alles draagt bij aan een verlaging van de administratieve kosten.
Er zijn veel voordelen aan biometrische betalingen. Toch is de technologie nog niet helemaal uitontwikkeld en moeten er nog verschillende uitdagingen worden opgelost. Hieronder gaan we dieper in op de belangrijkste kwesties:
Ze zijn over het algemeen veiliger dan wachtwoorden en veel andere traditionele methoden, maar biometrische betaalmethoden zijn niet waterdicht.
Zelfs met levendigheidsdetectie is het niet onmogelijk om vingerafdruk- of gezichtsherkenningssystemen te omzeilen met valse afdrukken of gezichtsreconstructie. Bovendien vormt het klonen van stemmen, gezien de vooruitgang op het gebied van AI en deep learning, een steeds grotere zorg.
In de gegevensbeschermingswetgeving van de Europese Unie (EU) worden biometrische gegevens beschouwd als „bijzondere categorieën persoonsgegevens“, wat volkomen terecht lijkt.
Beveiligingsinbreuken of ongeoorloofde toegang kunnen ernstige gevolgen hebben voor gebruikers. En wat meer is: aangezien zij doorgaans weinig zeggenschap hebben over die gegevens zodra deze zijn verzameld, bestaat er terecht bezorgdheid over hoe lang deze worden bewaard en voor welke andere doeleinden ze mogelijk worden gebruikt.
Een vingerafdrukscanner die voor een bepaalde betaalapp is geregistreerd, werkt mogelijk niet met een andere, vergelijkbare app. Dit gebrek aan interoperabiliteit tussen verschillende biometrische systemen kan frustrerend zijn. Bovendien beperkt de versnippering van het ecosysteem de bruikbaarheid van de technologie aanzienlijk.
Eerder hebben we al aangegeven hoe biometrische betaalsystemen de toegankelijkheid kunnen helpen verbeteren. Dat gezegd hebbende, is het geen pasklare oplossing.
Sommige mensen hebben bijvoorbeeld geen toegang tot de benodigde apparaten. Een betalingssysteem dat vingerafdrukherkenning als authenticatiemethode gebruikt, zou mensen zonder smartphone met vingerafdrukscanner uitsluiten. Bovendien kunnen fysieke afwijkingen, zoals littekens en handicaps, ervoor zorgen dat de authenticatie mislukt.
Wachtwoorden, pincodes en andere traditionele authenticatiemethoden zijn al jarenlang de norm, maar er is altijd vraag naar veiligere en handigere alternatieven.
Biometrische betalingen maken gebruik van unieke fysieke en gedragsmatige kenmerken om betalingen en andere processen te voltooien, waardoor ze een veelbelovende oplossing vormen voor de tekortkomingen van traditionele methoden. Ze zijn aanzienlijk moeilijker te kraken of na te bootsen, gebruiksvriendelijk en in hoge mate inclusief en toegankelijk.
Toegegeven, er zijn nog wat kleine minpuntjes. Maar naarmate de technologie zich verder ontwikkelt, zal biometrisch betalen ongetwijfeld nog soepeler en betrouwbaarder worden.

Vorder 4 keer meer terugboekingen terug en voorkom tot 90% van de inkomende terugboekingen, dankzij AI en een wereldwijd netwerk van 15.000 handelaren.