Mastercard-terugboekingscode 4847: De gevraagde/vereiste autorisatie is niet verkregen

Wat houdt Mastercard-chargebackcode 4847 in?

Kaarthouders of kopers kunnen zich verzetten tegen een online transactie (zonder fysieke aanwezigheid van de kaart). Mastercard gebruikt de terugboekingscode 4847 voor terugboekingen waarbij handelaren geen transactieautorisatie hebben verkregen. Dat kan kloppen, maar de ervaring leert ons dat er meer aan de hand kan zijn.

Bij alle transacties, zowel online als offline, wordt een autorisatieverzoek verzonden. Kaartuitgevers sturen autorisatiecodes terug om de betalingen te verwerken. Als dit correct verloopt (met volledige medewerking van de kaarthouder), is iedereen tevreden en is er geen sprake van terugvorderingen.

Wij verwachten dat u altijd toestemming van de koper vraagt voordat u betalingen via zijn of haar kaart verwerkt. Als u dit essentiële proces negeert, loopt u het risico op terugboekingen. Uiteraard kunt u het geschil oplossen (een terugbetaling verwerken) voordat het escaleert tot een terugboeking.

Er vinden verschillende stappen plaats voordat Mastercard een uitspraak doet in een geschil over een terugvordering; deze variëren van de eerste terugvordering tot het arbitrageantwoord van uw acquirer. Toch kunt u Mastercard altijd verzoeken om zijn uitspraak binnen 45 dagen na de uitspraak te heroverwegen.

Je weet niet wie er aan de andere kant van een online transactie zit. Daarom vertrouw je op de beveiligingsfuncties van de kaart om ervoor te zorgen dat alleen de kaarthouder de betaling goedkeurt. Fraudeurs met gestolen kaartgegevens kunnen met de juiste autorisaties nog steeds transacties uitvoeren die op het eerste gezicht legitiem lijken.

Bij sommige aankopen kan het nodig zijn om het standaard goedkeuringsproces te omzeilen. U kunt dan kiezen voor goedkeuring via spraak. Kaarthouders vragen winkeliers vaak om deze methode te gebruiken wanneer hun kaart niet wordt geaccepteerd.

Gedwongen autorisaties kunnen onder deze redencode leiden tot terugboekingen. Daarom raden wij aan dit te vermijden, tenzij het noodzakelijk is en de kaarthouder betrouwbaar is.

Het naleven van de standaardautorisatieprotocollen versterkt uw positie om terugboekingen op basis van deze redencode aan te vechten. U moet echter wel alle punten in het terugboekingsbericht behandelen. In deze handleiding leest u hoe u deze terugboekingen kunt aanpakken en hoe u ze kunt voorkomen.

Waarom is het gebeurd?

Terugboekingen met redencode 4847 vinden voornamelijk plaats wanneer kaarthouders ontkennen dat ze toestemming hebben gegeven voor transacties. Uitgevers zullen hun vorderingen escaleren tot terugboekingen als er voldoende bewijs beschikbaar is. Soms kan het voorkomen dat ze ten onrechte tot een terugboeking overgaan als gevolg van vergissingen of fouten.

Dat betekent niet dat je geen toestemming hebt gevraagd. Het betekent juist dat je geen toestemming hebt gekregen, maar toch bent doorgegaan met de betaling.

Deze redencode hangt nauw samen met de code 4808 voor autorisaties. Andere redenen waarom onder deze code terugboekingen kunnen plaatsvinden, zijn onder meer:

• Het kassasysteem kon de kaart niet scannen. Dit kan gebeuren doordat firewalls de protocollen blokkeren.
• Op de kaart stond de servicecode X2X vermeld, wat betekent dat er alleen online goedkeuring mogelijk is, zelfs als de transactie niet werd geautoriseerd.
• Het transactiebedrag overschreed de door Mastercard ingestelde ondergrens, waardoor de autorisatie werd geweigerd.
• De kaart is ongeldig of verlopen.
• De handelaar heeft de betaling verwerkt op een fictief rekeningnummer waarvoor geen autorisatie beschikbaar was

Daadwerkelijke fraude kan autorisatieproblemen veroorzaken, wat onder deze code tot terugboekingen kan leiden. Fraudeurs gebruiken vaak betaalterminals die niet EMV-compatibel zijn om betalingen met gestolen kaarten te verwerken. Ook kunnen ze de kaart door de lezer halen of de kaartgegevens handmatig invoeren zonder de chip te gebruiken.

Door deze werkwijze kunnen ze de autorisatie omzeilen. Als dat gebeurt, kunnen kaarthouders de betaling betwisten. Dat is natuurlijk begrijpelijk, aangezien ze nooit toestemming hebben gegeven voor de transacties.

Klanten kunnen ten onrechte ontkennen dat ze toestemming hebben gegeven voor transacties. Ze kunnen hun zin krijgen, wat leidt tot terugvorderingen. Gelukkig kunt u deze terugvorderingen eenvoudig aanvechten en de zaak winnen.

Sommige kaarthouders zijn er echt niet van op de hoogte dat ze toestemming hebben gegeven voor deze transacties. Het kan bijvoorbeeld gebeuren dat een familielid aankopen doet met de kaart. Toch rekenen we dit tot de categorie ‘vriendelijke fraude’.

Naast de bovengenoemde punten kunnen ook fouten van uw kant deze terugboekingen veroorzaken. Het forceren van autorisaties en het gebruik van betaalterminals die niet EMV-compatibel zijn, leveren onvoldoende resultaten op.

‍

{{COMPONENT_IDENTIFIER}}

Hoe u Mastercard-chargeback met redencode 4847 kunt aanvechten: gevraagde/vereiste autorisatie niet verkregen

Uw eerste verdedigingslinie is het aantonen dat de kaarthouder toestemming heeft gegeven voor de transactie. Als u dit binnen 45 dagen doet, kunt u de terugvordering wellicht snel ongedaan maken. Daarnaast heeft u enkele documenten nodig om uw beweringen te staven.

Zo kunt u terugboekingen met redencode 4847 aanvechten:

• Bewijs dat u toestemming hebt gekregen: dien een document in waarop de transactiedatum en de autorisatiecode staan vermeld. Deze gegevens zijn opgenomen in het gegevensrecord DE 72. Deze werkwijze geldt zowel voor vroegtijdige als voor late autorisatiegoedkeuringen.
• Dien een document in waaruit blijkt dat het transactiebedrag onder de door Mastercard vastgestelde ondergrens voor een dergelijke transactie lag.
• Dien ondertekende ontvangstbewijzen in om aan te tonen dat de kaarthouder de gekochte goederen heeft ontvangen.
• Lever een document aan waarop de afdruk van de kaart en de handtekening van de kaarthouder te zien zijn. Deze werkwijze geldt voor transacties waarbij de kaart fysiek wordt aangeboden en waarbij een bestelbon wordt afgegeven.
• Bewijs dat voor de transactie geen autorisatie nodig was. Bij periodieke afschrijvingen is de autorisatie bijvoorbeeld al verkregen bij de eerste transactie. Bovendien eisen sommige kaartuitgevers geen autorisatie voor aankopen van minder dan € 50.
• Dien een document in ter verificatie van uw adres

Als u betaalterminals gebruikt die niet EMV-compatibel zijn, ligt de aansprakelijkheid bij u als er daadwerkelijk fraude plaatsvindt. In dat geval bent u verantwoordelijk voor de terugbetaling en blijft de terugvordering van kracht.

Het is niet nodig dat er dubbele kosten in rekening worden gebracht als u een terugbetaling hebt verwerkt. Dien documenten in waaruit blijkt dat het bedrag op de rekening van de kaarthouder is bijgeschreven.

Hoe voorkom je Mastercard-terugvordering met redencode 4847: gevraagde/vereiste autorisatie niet verkregen

Wij raden aan preventieve maatregelen te nemen. Het aanvechten van terugboekingen kan erg vermoeiend zijn. Sommige zaken slepen zich voort tot pre-arbitrageprocedures en arbitrages.

Het kan zelfs zo zijn dat u tegen de beslissing van Mastercard in beroep moet gaan, wat tot nog meer stressvolle situaties kan leiden. Het is het beste om terugboekingen onder deze redencode te vermijden.

Met dat in gedachten volgen hier een paar preventieve maatregelen die u kunnen helpen terugboekingen onder redencode 4847 te voorkomen:

• Neem CVV- en CVC-controles (kaartverificatiecode) op in uw betalingsprotocollen. Verwerk alleen betalingen die deze controles doorstaan.
• Voeg adresverificaties toe aan telefonische en postbestellingen. De postcode en het adres van de kaarthouder moeten overeenkomen voordat u de betaling verwerkt.
• Neem fraudebestrijdingsinstrumenten op in uw bedrijfsvoering. Houd de scores in de gaten en voer de aanbevelingen uit.
• Vervang uw betaalterminals door EMV-compatibele systemen.
• Voer geen transacties uit zonder de juiste en voldoende autorisatie.
• Vraag om alternatieve betaalmethoden als de uitgever autorisatieverzoeken herhaaldelijk afwijst.
• Vermijd het afdwingen van autorisatie bij transacties.
• Gebruik aanvullende verificatiemethoden, zoals pincodes, handtekeningen, e-mailcodes, sms-codes, burgerservicenummers enz., om de identiteit van de kaarthouder te verifiëren.
• Accepteer of verwerk geen betalingen met verlopen kaarten.
• Reageer snel op klachten van kaarthouders.

‍